Akty prawne UE seria L

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1254/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wołowiny i cielęciny⁽¹⁾, w szczególności jego art. 33 ust. 12,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 32/82 z dnia 7 stycznia 1982 r. ustanawiające warunki przyznawania specjalnych refundacji eksportowych w sektorze wołowiny i cielęciny⁽²⁾ zostało kilkakrotnie znacząco zmienione⁽³⁾. W celu zapewnienia jego jasności i zrozumiałości należy je zatem skodyfikować.

(2) Artykuł 33 rozporządzenia (WE) nr 1254/1999 określa ogólne zasady przyznawania refundacji eksportowych oraz kryteria ustalania ich wysokości.

(3) Ze względu na sytuację rynkową we Wspólnocie oraz zasięg sprzedaży niektórych produktów w sektorze wołowiny i cielęciny, które mogą być przedmiotem zakupów interwencyjnych, należy określić warunki przyznawania specjalnych refundacji eksportowych dla tych produktów, jeśli są one przeznaczone do niektórych krajów trzecich w celu redukcji zakupów interwencyjnych.

(4) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wołowiny i Cielęciny,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

1. Produkty spełniające specjalne warunki określone w niniejszym rozporządzeniu podlegają specjalnym refundacjom eksportowym.

2. Niniejsze rozporządzenie stosuje się do mięsa świeżego lub mrożonego, w formie tusz, półtusz, kompensowanych ćwierci, ćwierci przednich i ćwierci tylnych eksportowanych do niektórych krajów trzecich.

3. W przypadkach, kiedy przedkładane jest mięso w tuszach lub nierozdzielonych ćwierciach tylnych z wątrobą i/lub nerkami, ciężar tuszy zostanie zmniejszony o:

1. Aby otrzymać specjalną refundację eksportową, należy przedstawić zaświadczenie, że wywiezione produkty pochodzą z dorosłego bydła męskiego.

2. Zaświadczenie określone w ust. 1 jest składane w formie świadectwa, którego wzór przedstawiony jest w załączniku I, i jest wydawane na wniosek danej strony przez agencję interwencyjną lub inny organ władzy wyznaczony w tym celu przez państwo członkowskie, w którym nastąpił ubój zwierząt.

Świadectwo to jest okazywane organom celnym podczas dopełniania celnych formalności wywozowych i jest wysyłane kanałami administracyjnymi do agencji odpowiedzialnej za wypłatę refundacji po dopełnieniu wspomnianych formalności. Formalności te są załatwiane w państwie członkowskim, w którym nastąpił ubój zwierząt.

Państwa członkowskie określają warunki kontroli produktów oraz wydania świadectwa, o którym mowa w art. 2. Warunki te mogą obejmować wskazanie ilości minimalnej. Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki w celu zapewnienia, że nie doszło do zamiany produktów w czasie od kontroli produktów do opuszczenia przez nie geograficznego obszaru Wspólnoty lub ich dostarczenia do punktów docelowych, o których mowa w art. 36 rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/1999⁽⁴⁾. Środki te obejmują identyfikację każdego produktu za pomocą nieusuwalnego znaku lub indywidualnej pieczęci na każdej ćwierci. Ubój i identyfikacja odbywa się w rzeźni wskazanej przez zainteresowaną stronę we wniosku, o którym mowa w art. 2 ust. 2.

W przypadku gdy tusze lub półtusze są rozkładane na ćwierci przednie i tylne poza terenem rzeźni, organ, określony w art. 2 ust. 2 akapit pierwszy, może zastąpić świadectwa, o których mowa w art. 2, dotyczące tusz lub półtusz świadectwami dotyczącymi ćwierci, pod warunkiem, że wszystkie inne wymogi związane z wydaniem świadectwa zostały spełnione.

Rozporządzenie (EWG) nr 32/82 zostaje uchylone.

Odesłania do uchylonego rozporządzenia należy odczytywać jako odesłania do niniejszego rozporządzenia, zgodnie z tabelą korelacji w załączniku III.

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 20 kwietnia 2007 r.